Yine yağmur yağıyordu, sokakta kaldırım taşlarıyla döşenmiş tarihi yolda kimsecikler yoktu sanki tarihi tekrar yaşamak istememecesine kimse o yağmurda adımını dışarı atmadı.
Derken Brain çıka geldi kısık sokak lambalarının arasında sülieti belirdi .Sırılsıklam olmuştu.Brain tekrar bir yaşamı bitirmişti.Yeni bir yaşamı başlatmak üzerine evine adımını attı.
Derken yine sokaktaki tek can da yok oldu.Sahneden ayrıldı.
Ve kendini yeni güne hazırlamak izin gözlerini yumdu , gece usulca.
Bayan Cloudy sinirli sinirli saçları birbirine karışmış bir şekilde yatağından fırladı .Kapının zili öylesine sürekli ardı ardına çalıyordu ki kapıdaki ya bir alacaklıydı ki buna imkan yoktu ,bayan Cloudy borçlarını hiç aksatmayan bilinçli bir bayandı.
O zaman tek bir seçenek kalıyor derken bayan Cloudy sabırsızlıkla kapıyı açtı .
Kapıdaki Brain’dan başkası değildi .Brain’ın yüzünde yine her zamanki gibi güneşi kıskandıracak ışıltıda bir gülümsemeyle;
_''Günaydın sabahın prensesi'' diyerek bayan Cloudy’nin o surat ifadesini umursamaz bir edayla içeri girmeye çalışıyordu .Yalniz bayan Cloudy’nin bir eli kapının önünde havada beklerken sanırsam bu biraz zor olacaktı.
_'' Selam Brain! '' diye seslendi bayan Cloudy ama sesi yinede o kadar neşelıydı ki herşeyi aniden unutuverdi.
_'' Sabah sabah seni burada görmek ne kadar büyük zevk '' diye iğneledi Brain ama bi bakıma yaptıgından utanmış Brain’a hiç bir zaman kıyamıyordu.
Çünkü onu çok seviyor ve onun sayesinde hayattaki bütün işlerine yetişebiliyordu.
- '' Bayan Cloudy dün neler olduğunu anlatsam inanmazsınız'' dedi Brain yüzünde süper bir gülümseme takınarak...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder