Ben ağlamak istemedim ki...

ben ağlamak istemedim ki...
ben palyaço olmak istemedim
güldürürken ağlamak istemedim ben
mutlu ederken ;
kendi mutluluğumdan uzaklaştım

zaten bu burnumdaki kocaman kırmızı ponpondan da sıkıldım
bu peruktan
bu üzerime sigara dumanı sinmiş kıyafettende sıkıldım
hayat piyesinde , ben rolümden sıkıldım

kendim olabilmeyi
ben olabilmeyi özledim

aynada bana bakan bir palyaço
bir gözyaşı damlasında beliren hüznü yeterli değil bana
benim için ;
kocaman gülümseyen kırmızı dudaklarda ki değil mutluluk
bembeyaz teninin altındaki buğday tanelerinin güneşle buluştuğu renk benim
mosmor peruk altındaki kestane saçlar benim
kocaman kırmızı dudaklarının altındaki ince dudaklar benim

evet bu benim
şimdi benim

en azından ...