Brain odasının kapısını usulca açtı ve içeriye girdi. Huzura o an kavuşmuştu sanki , üzerini değiştirmeden yatağına uzandı. Yuvasına dönen küçük kedi gibi kıvrıldı. Derin bir nefes aldı. Başı dönüyordu. Camdan dışarıya baktı. Yıldızları görüyordu , ama bulanık, göz kapaklarını açık tutmakta zorlanıyordu. Artık, kendisini huzurlu bir uykuya bırakıyordu ki telefonun ışığı yandı. Derinlerden bir mesaj tınısı bile Brain’ı o uyku girdabından dışarıya çekip uyandırmaya yetmedi ve geceyi sonlandırdı .
Sabah, Jessica’nın Rossen’le bağrışmalarına uyandı.Yüzune vuran güneş ışıltıları içersinde, gözlerini kısarak yatağından doğruldu ve muhtesem Snt. Cloran meydanının resmedildiği penceresine doğru yöneldi.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder